Just another weblog

Λέτε να γίνουμε κάποτε ευρωπαΐκή χώρα;

…  μήνυμα «ευρωπαίου πολίτη» από άλλη δημοκρατική χώρα της Ευρώπης:

 

Όταν ήρθα στην Ισπανία πήγα στο Δημαρχείο να δηλωθώ (νόμος!) για να πάρω άδεια παραμονής και άδεια εργασίας (και ας είμαι πολίτης χώρας της E.E). Εκεί μου ζήτησαν:

 

1) Αντίγραφο ποινικού μητρώου από την χώρα από την οποία κατάγομαι (Ελλάδα).


2) Αντίγραφο ποινικού μητρώου από την χώρα από την οποία ήρθα στην Ισπανία (Γερμανία).
Τα δυο παραπάνω για να βεβαιωθούν ότι δεν πήγα «κυνηγημένος» στην Ισπανία να ζήσω. Κατόπιν ήλεγξαν επιτόπου εάν έχω διεθνές ένταλμα σύλληψης από Europol η Ιντερπόλ.

3) Με έστειλαν στο ΙΚΑ της Καταλονίας όπου έπρεπε να κάνω εξετάσεις για Ηπατίτιδα, Σύφιλη, AIDS, φυματίωση και λοιπές κολλητικές αρρώστιες.


4) Έπρεπε να κάνω ένορκη δήλωση ότι εκείνη τη στιγμή δεν διώκομαι σε καμία χώρα για ποινικό αδίκημα και ούτε γίνεται αστυνομική / δικαστική ερευνά εις βάρος μου (και ας μην έχει γίνει ακόμη το δικαστήριο).
Εφόσον προσκόμισα όλα τα παραπάνω έπρεπε να βρω σπίτι να μείνω. Στο μεσοδιάστημα εμένα σε Ξενοδοχείο, καθότι στην Ισπανία απαγορεύεται ιδιοκτήτης να νοικιάσει σπίτι σε αλλοδαπό, εφόσον δεν έχει άδεια παραμονής και εφόσον δεν πάει με τον υποψήφιο νοικάρη στο τοπικό αστυνομικό τμήμα όπου πρέπει να ελέγξει τον νοικάρη η αστυνομία και να δώσει συγκατάθεση!!! Η τιμωρία είναι κατάσχεση του διαμερίσματος!!!


Μου βγήκε η άδεια παραμονής (για έξι μήνες αρχικά) και άρχισα να ψάχνω σπίτι.
Βρήκα σπίτι και πήγα με τον ενοικιαστή στο πλησιέστερο τμήμα όπου η αστυνομία έλεγξε και εμένα και την άδεια παραμονής μου και έδωσε τη συγκατάθεση της.
Με αυτό το χαρτί πήγα ξανά στο δημαρχείο και κατόπιν πήρα άδεια εργασίας και πήρα και από την Εφορία ΑΦΜ.
Έως ότου βρω δουλειά έπρεπε να πληρώνω το ΙΚΑ από την τσέπη μου (90 Euro το μήνα) ώστε να είμαι ασφαλισμένος.
Κατόπιν αυτών μου συνέστησαν να διαβάσω μερικά χωρία του ισπανικού δικαίου (όσον αφορά τι είναι ποινικά αδικήματα, τι πλημμελήματα κτλ.) και με ενημέρωσαν ότι εάν αρχικά τον πρώτο χρόνο υποπέσω σε σοβαρό αδίκημα τότε θα απελαθώ σούμπιτος (sic) προς την χώρα από την οποία κατάγομαι (όχι σε αυτήν από την οποία πήγα εκεί) και θα παρακρατηθεί η τυχόν περιουσία μου (λογαριασμοί σε ισπανικές τράπεζες) από το ισπανικό κράτος!
Σημειωτέον ότι εγώ ήρθα Μετανάστης στην Ισπανία και όχι Λαθρομετανάστης (όπου οι διαδικασίες είναι πολύ πιο δύσκολες για να πάρεις άδεια παραμονής, σχεδόν αδύνατο).

Ρωτώ λοιπόν τους βαθιά δημοκρατικούς συνέλληνες: Στην Ελλάδα, ποιος από τους λαθρομετανάστες θα πέρναγε επιτυχώς την παραπάνω διαδικασία;

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Random Quote
“O John Belavia, ένας αμερικανός μανιακός του τζόγου μετείχε σε 5.000 κληρώσεις δώρων και ποτέ δεν κέρδισε κάτι.”